Η επιστημονική όπερα του George Lucas, Star Wars, το 1977, «άνοιξε» το δρόμο στα διαστημικά έπη και ο θεατής ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με το διάστημα. Ένα διάστημα γεμάτο χρώματα, ανεπτυγμένη τεχνολογία και νέους πολιτισμούς. Φάνταζε πανέμορφο σε ένα γαλαξία μακριά από το δικό μας, πολύ καιρό πριν από εμάς. Δυο χρόνια μετά όμως, ο Ridley Scott μας έδειξε ότι στο διάστημα, κανένας δεν μπορεί να ακούσει τις κραυγές σου και το σκοτάδι είναι ικανό να «καταπιεί» τα πάντα και να γεννήσει το μεγαλύτερο κινηματογραφικό τρόμο.

Μπαμπούλες υπάρχουν παντού. Κάτω από το κρεβάτι, μέσα στην ντουλάπα, στην απειλή ότι θα μας πιάσουν αν δεν φάμε το φαγητό μας, στις ταινίες που «πουλάνε» την αποχή από το σεξ γιατί μόλις ενδώσεις στην αμαρτία θα βρεθείς καρφωμένος με ένα παλούκι ανάμεσα στα μάτια, και μπαμπούλες οπουδήποτε αλλού μπορεί κανείς να φανταστεί. Από όλους μπορούμε να ξεφύγουμε, ακόμα και από τους πολιτικούς μπαμπούλες. Υπάρχει όμως ένας, ίσως ο πιο τρομακτικός απ’ όλους, από τον οποίο δεν μπορούμε να ξεφύγουμε όσο και αν προσπαθήσουμε.

56 χρόνια πριν, ένα καυτό απόγευμα του Σεπτέμβρη, μια ασημένια Porsche 550 Spyder έτρεχε με 90 χλμ επάνω στη λεωφόρο U.S. Route 466, κατευθυνόμενη προς τη Salinas της California. Ο οδηγός της; ένας 24χρονος ηθοποιός ο οποίος ήθελε να λάβει μέρος στους αγώνες που θα γινόταν εκεί και βιαζόταν να φτάσει. Είχε πάρει μια κλήση γύρω στις τρείς και μισή το μεσημέρι επειδή έτρεχε με 105 χλμ ενώ το όριο ήταν τα 90. Ο συνοδηγός του; O μηχανικός του, Rolf Wutherick. Η ταινία που μόλις είχε τελειώσει; Giant, δίπλα στην Elizabeth Taylor και τον Rock Hudson. Μπροστά του; Η αιωνιότητα. Η διαθήκη του; Το ταλέντο μιας σύντομης καριέρας και ένα άστρο που παραμένει φωτεινό σύμβολο του αιώνιου επαναστάτη έφηβου. Το όνομά του; James Byron Dean.

Ήταν Παρασκευή βράδυ. Ο Mulder μόλις είχε συνδέσει τον υπολογιστή του με διάφορα router, είχε αλλάξει πέντε-έξι IP διευθύνσεις ανά τον κόσμο και μπορούσε να «σερφάρει» στο ίντερνετ χωρίς το φόβο της παρακολούθησης από το F.B.I., το Συνδικάτο, τον Strughold, ή οποιαδήποτε σκοτεινή συνωμοσία κρυβόταν πλέον πίσω από την κυβέρνηση. Η Scully από την άλλη τελείωνε τη συγγραφή του βιβλίου της γύρω από την έρευνα με τα βλαστοκύτταρα.

Το τέλος του κόσμου, εισβολή από εξωγήινη φυλή, φονικό τσουνάμι, σεισμοί, λιώσιμο των πάγων, ατομικός πόλεμος… Με μια λέξη: 2012. Πιο συγκεκριμένα, Δεκέμβρης του 2012. Ακόμα πιο συγκεκριμένα, η (παρά) φιλολογία και (παρά) φιλοσοφία διαφόρων σχετικά με το τέλος του κόσμου και της επερχόμενης καταστροφής του, βασιζόμενοι στην αποκρυπτογράφηση και μελέτη του ημερολογίου των Μάγια. Η Ανεζίνα Σολωμονίδου, γεωλόγος, δίνει τις απαντήσεις…

Friends with benefits ή αλλιώς f@ck buddies ή αλλιώς «πώς να κάνεις συχνά σεξ με το ίδιο άτομο χωρίς να έχετε σχέση» ή αλλιώς «πως ο Ιουστίνος Ξυλολίμνης (τα copyright πάνε στην αδερφή μου για χρήση του ονόματος, ευχαριστώ) και η –πρώην σοβαρή ηθοποιός και παρτενέρ της Natalie Portman στο Black Swan– Mila Kunis, αποφάσισαν να εξαργυρώσουν τη φήμη τους με μια ρομαντική κομεντί».