Ένα πλάκωμα μια στενοχώρια, ένα κλάμα, από την παραμονή κιόλας! Θες γιατί μεγαλώνω, γιατί δεν έχω κάνει πολλά ως τώρα που να νιώθω περήφανη, γιατί με τα χρόνια ενώ λέω «φέτος θα αλλάξουν όλα, πού θα πάει;» δεν αλλάζει τίποτα; Και το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι κανένας δε δείχνει να με καταλαβαίνει! Δε θέλω να βγω, σήμερα δε θέλω να κάνω τίποτα. Θέλω να ριζώσω στο κρεβάτι, με κλειστά παντζούρια και αν είναι δυνατόν να κλείσω και το κινητο!

Αχάριστη θα μου πεις... που δεν καταλαβαίνω πόσο τυχερή είμαι που έχω την οικογένειά μου μαζί μου, τους φίλους μου και πάνω απ’ όλα την υγεία μου! Μα καλά, για ηλίθια με περνάς; Φυσικά και το αναγνωρίζω και τρέμω μη χάσω τις «σταθερές» μου! Αλλά σήμερα είναι μια ειδική μέρα ρε γαμώτο! Είναι αυτή η μέρα που πια, προτιμώ να μην κάνω μεγαλεπήβολα σχέδια και να μην έχω πολλά πολλά με ανθρώπους. Γιατί αν τα σχέδια «χαλάσουν» και οι άνθρωποι σε απογοητεύσουν; Ναι, πολύ σωστά, πληγώνεσαι! Αυτή τη μέρα! Οπότε, καλά έκανα και γω και σήμερα πήγα μια μεγαααάλη βόλτα εξοπλισμένη με γαλοτσάκια και ομπρέλα και γύρισα σπίτι με ένα πακέτο σοκολατάκια και το μόνο δώρο μου ήταν μμμμ... ένα εισιτήριο χρησιμοποιημένο στο μετρό του Συντάγματος από ένα παλικάρι (ευχαριστώ!)!

Ανασκόπηση της δικής μου, ολόδικής μου χρονιάς:

Σε αυτό το χρόνο πήγα σε 20 συναυλίες και 5 θέατρα. Έκανα 1 ταξίδι στο εξωτερικό. Έκανα 1 εγχείρηση. Μέθυσα 1 φορά γερά σε γάμο αγαπημένων φίλων. Έκανα πολλά μπάνια. Κράτησα μέσα μου χιλιάδες συναισθήματα, εικόνες, στιγμές και από αυτά τα βλέμματα που χαράσσονται στη μνήμη. Γνώρισα νέους ανθρώπους κρατώντας και τους παλιούς μου. Έχασα κάποιους, συγκεκριμένα 2. Συνεχίζω να λατρεύω 3. Και αγάπησα πολύ 1.

Γι αυτό λοιπόν... χάρηκα που σας γνώρισα και σας έχω και μου δίνετε λύσεις και όμορφες κουβέντες. Λυπάμαι που χαθήκαμε. Χαίρομαι και ευχαριστώ που υπάρχετε στη ζωή μου. Σ’αγαπώ.

Για όσα λοιπόν νοστιμίζουν τη ζωή μας κι όσα αυτή αφήνει πίσω της... Χρόνια Πολλά!