Από τη μια στιγμή στην άλλη να χάνουν τη ζωή τους νέα παιδιά για ανεξήγητους λόγους(;). Και να ήταν δυστύχημα να πεις «συμβαίνει»… Αλλά από ίωση; Χάνεται -εν έτη 2011- άνθρωπος 24 χρονών από ίωση;

Νιώθω κι εγώ τα ίδια ακριβώς ανάμεικτα συναισθήματα που γεννιούνται εύλογα στον καθένα σε τέτοιες περιπτώσεις -οργή, θυμός, πόνος, λύπη, στεναχώρια- και γεμίζουν ερωτηματικά… «Γιατί;» «Τι έφταιξε πραγματικά;»

Δεν είμαι ειδικός και δεν θέλω να επεκταθώ, ούτε και να προβώ σε πρόχειρα συμπεράσματα. Ας ελπίσουμε μόνο να διαλευκανθεί η υπόθεση και αν υπάρχουν ένοχοι να τιμωρηθούν παραδειγματικά.

Συλλυπητήρια και κουράγιο στους συγγενείς, τους φίλους και όλους όσοι αγαπούσαν και αγαπούν τη Γιούλη…

Γιούλη μας, Καλό Ταξίδι… Θα είσαι για πάντα κοντά μας…