«Δον Ζουάν, η επιστροφή» στο Θέατρο Κάστρου Μυτιλήνης

«Δον Ζουάν, η επιστροφή» στο Θέατρο Κάστρου Μυτιλήνης

    Τρίτη, 17 Ιουλίου 2012

Μια διαφορετική εκδοχή του πιο διάσημου γυναικοκατακτητή, παρουσίασε ο Γιώργος Κιμούλης και ο θίασός του, το περασμένο Σάββατο, στο Κάστρο Μυτιλήνης. Έτσι, λοιπόν, ο μύθος του Δον Ζουάν πήρε σάρκα και οστά, για μια παράσταση στο πλαίσιο του Λεσβιακού Καλοκαιριού 2012.

Η παράσταση ήταν μια διασκευή του Γιώργου Κιμούλη, που βασίστηκε στο θεατρικό έργο του συγγραφέα Έντεν Φον Χόρβατ. Μνήμη, καταστροφή, κρίση ταυτότητας… Έννοιες που βασανίζουν όχι μόνο τον πρωταγωνιστή του έργου, αλλά και τον μέσο άνθρωπο, όπως φάνηκε και από την πολύ μεγάλη έλευση του κοινού.

Η υπόθεση

Η υπόθεση ξεκινά με τον Δον Ζουάν, να είναι ο μοναδικός επιζών από ένα τρομερό ναυάγιο. Βρίσκει καταφύγιο σε ένα περίεργο άσυλο, με τον κόσμο γύρω του να καταρρέει.  Ανήμπορος πια, σε ένα χειρουργικό κρεβάτι, ψάχνει τη συγχώρεση. Επιστρέφει για να επανορθώσει τα λάθει του παρελθόντος, αλλά μάταια. Γιατί, η πραγματικότητα είναι πως δεν έχει αλλάξει τρόπο σκέψης. Το επιμύθιο που προκύπτει είναι, πως κανείς δεν αλλάζει στάση ζωής, αν στην ουσία δεν σέβεται και δεν αγαπάει την ίδια τη ζωή. Όχι μόνο τη δική του, αλλά και όλων των άλλων…

Την φροντίδα του αναλαμβάνουν επτά γυναίκες που αντιπροσωπεύουν τα θανάσιμα αμαρτήματα, αλλά και τα επτά θαύματα. Ένας αριθμός συμβολικός, όπως ακριβώς και το νόημα του έργου.

Μια αλληγορία που έρχεται να παραλληλίσει την έννοια της καταστροφής  που βιώνει ο ήρωας, με οποιαδήποτε καταστροφή, πολιτική, οικονομική, κοινωνική  ή αρρώστια. Ένας κόσμος, στον οποίο δεν υπάρχουν αξίες και οι άνθρωποι νιώθουν χαμένοι, ακυβέρνητοι. Συνθήκες τόσο επίκαιρες…

Σκηνοθεσία - Ηθοποιοί - Σκηνικά

Ο Γιώργος Κιμούλης είχε αναλάβει τη σκηνοθεσία, και πλαισιώθηκε επί σκηνής από ένα γυναικείο θίασο αξιώσεων που περιελάμβανε γνωστές πρωταγωνίστριες όπως η Ταμίλα Κουλίεβα, η Φαίη Ξυλά, η Δήμητρα Παπαδήμα και η Κατερίνα Γερονικολού.

Μαζί του στη σκηνή, έπαιξαν επίσης, η Παρασκευή Κατσάνη, η Άννα Έλενα και η Βασιλική Μπισαράκη.

Τα σκηνικά φιλοτέχνησε ο Pawel Dobrzycki.

Η άποψή μου

Βλέποντας το έργο, μου δημιουργήθηκαν ανάμικτα συναισθήματα. Όντως, πρόκειται για μια πολύ πρωτοποριακή διασκευή, κόντρα σε ότι έχουμε δει μέχρι σήμερα για το Δον Ζουάν.

Ο ήρωας, κατά την διάρκεια του έργου βρίσκεται ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο. Μεταφέρεται από το ένα μέρος στο άλλο. Ίσως, αυτά τα «ταξίδια» κουράζουν κάπως τον θεατή. Από την άλλη, κάθε σκηνή της παράστασης, μπορεί να ερμηνευτεί διαφορετικά από τον καθένα, δίνοντας έτσι μια ελευθερία στο κοινό να σκεφτεί. Προσωπικά, η επιστροφή του Δον Ζουάν, με δίχασε.

Με έκανε να αναρωτηθώ τι προσπαθούσε να πει ο σκηνοθέτης, ενώ μου δημιουργήθηκαν έντονα ερωτηματικά σχετικά με το τέλος.

Ωστόσο, αναμφισβήτητα οι ερμηνείες των ηθοποιών ήταν καλοδουλεμένες και προσεγμένες.

  • Κείμενο: Αναστασία Πυλαρινού
  • Photo Shooting: Χρυσάνθη Βουγιού
  • Photo Editing: Χριστόφορος Σωμαράκης
Αυτά τα έχεις διαβάσει;