Συνέντευξη από την μπάντα του Living Room

Συνέντευξη από την μπάντα του Living Room

    Δευτέρα, 29 Φεβρουαρίου 2016

Η γνωστή σε όλους μας πλέον «Μπάντα του Living Room» παραχώρησαν μία συνέντευξη εφ' όλης της ύλης στη Νάνσυ Κυδώνα.

Απολαύστε την...

Αρχικά να παρουσιάσουμε τα μέλη του συγκροτήματος του Living Room.

Μάριος Κωνσταντίνου: Φωνή

Βασίλης Παπανικολάου: Κιθάρα, Φωνή

Γιάννης Φιλοσίδης: Μπουζούκι

Πάνος Κλωνάρης: Ντραμς

Αντρέας Σιώρης: Τουμπερλέκι

Βασίλης Τσερτικίδης: Πλήκτρα, Φωνή 

Πως ξεκινήσατε να ασχολείστε με τη μουσική;

Α.Σ.: Το πως ξεκίνησα να ασχολούμαι με τη μουσική είναι πολύ φλου. Είμαστε «κρουστή» οικογένεια καθώς ο πατέρας μου παίζει ντέφι. Δεν είχα κάποια έφεση αλλά από μικρή ηλικία έκλινα προς το κρουστό, έπαιρνα το ντέφι και έπαιζα ότι μου έβγαινε. Ότι έχω μάθει μέχρι τώρα στη ζωή μου το έχω μάθει μόνος μου και το εξελίσσω έως τώρα.

Μ.Κ.: Από μικρή ηλικία ήμουνα σε φιλαρμονικές, όσο αφορά τη μουσική, τραγουδούσα σε διάφορες χορωδίες και πριν έρθω εδώ στη Μυτιλήνη έκανα κάποια live.

Β.Π.: Ξεκίνησα να ασχολούμαι με τη μουσική στην Πέμπτη Δημοτικού. Άρχισα κλασική κιθάρα και αρμόνιο και τα παράτησα σε 3 χρόνια, αργότερα μου πήραν οι γονείς μου μια ηλεκτρική κιθάρα και ξανά άρχισα. Ασχολήθηκα μόνος μου χωρίς να πηγαίνω σε κάποιο δάσκαλο. Μετά από λίγο καιρό ξεκίνησα να παίζω σε μια μπάντα στη Θεσσαλονίκη και μετά εδώ βρήκα τα παιδιά.

Π.Κ.: Ξεκίνησα στην 1η Γυμνασίου με ηλεκτρική κιθάρα σε ωδείο άλλα τα παράτησα γιατί δεν με ενδιέφερε, πάντα χτυπούσα το θρανίο με στυλό και πάντα ήθελα να μάθω ντραμς. Στην 1η Λυκείου πήρα το πρώτο μου σετ και ξεκίνησα μαθήματα με το καθηγητή μου Λάμπρο Μαμώλο καθώς συμμετείχα στην ορχήστρα του σχολείου και με κάποιες άλλες μπάντες. Παίζω ντραμς τα τελευταία 3 χρόνια.

Γ.Φ.: Ξεκίνησα να παίζω μπουζούκι από την 1η Γυμνάσιου γιατί έβλεπα τον θείο μου να παίζει και με ενδιέφερε και εμένα να ασχοληθώ με αυτό. Όταν έφτασα 1η Λυκείου ξεκίνησα να κάνω μαθήματα σε δάσκαλο και άρχισα να παίζω σε μαγαζιά στην Βέροια, μετά έφτασα να σπουδάζω εδώ στη Μυτιλήνη, βρήκα τα παιδιά και κάναμε αυτό το σχήμα.

Β.Τ.: Ξεκίνησα σε ηλικία 5 χρόνων το πιάνο. Με ρώτησαν οι γονείς μου αν ήθελα να ασχοληθώ με τη μουσική και τους είπα ναι. Άρχισα να πηγαίνω σε ένα ωδείο, μετά τα παράτησα και συνέχισα μόνος μου και έφτασα εδώ που είμαι τώρα.

Τι σημαίνει η μουσική για εσάς;

Η μουσική είναι για εμάς ένας τρόπος έκφρασης, ένας τρόπος ζωής, όταν ανεβαίνουμε πάνω στο stage εκτός του ότι νιώθουμε ότι παίζουμε για το κοινό, περνάμε ωραία βλέποντας τον κόσμο να περνάει καλά, να μας χειροκροτά και να μας ανεβάζει με αυτόν τρόπο.

Πως γνωριστήκατε;

Γ.Φ.: Ο Μάριος, ο τραγουδιστής του σχήματος, γνώριζε τον Τσερτικίδη και μίλησε μαζί του για δουλειά. Αμέσως μετά απευθύνθηκε σε εμένα που γνώριζε ότι παίζω μπουζούκι και έτσι ενωθήκαμε εμείς οι τρεις αρχικά. Στη συνέχεια είδαμε ότι θέλουμε κι άλλα άτομα στο σχήμα για να πάμε να κάνουμε κάτι πιο καλό και βρήκαμε τον Ανδρέα. Μας έλειπαν, όμως, δυο βασικά όργανα και όλως τυχαίως βρήκαμε τον Παπανικολάου που παίζει κιθάρα και μπήκε και αυτός στο σχήμα. Εγώ τον Βασίλη τον είχα γνωρίσει μέσω μιας παρέας αλλά δεν ήξερα πως παίζει κιθάρα, έτσι όταν τον είδα ξαφνικά στο σχήμα λέω… «τι φάση». (γέλια)

Π.Κ.: Τον Μάρτιο του 2014 πήγα Θεσσαλονίκη να επισκεφτώ έναν φίλο μου και είχα βγει σε ένα μπαρ που έτυχε να παίζει ο Παπανικολάου live με τη μπάντα του. Πάνω στην κουβέντα του είπα ότι είμαι από τη Μυτιλήνη, όπου σπουδάζει, και μετά από καιρό ήρθαμε σε επαφή, μου μίλησε για τα υπόλοιπα παιδιά και έτσι μπήκα στο σχήμα.

Μ.Κ.: Εγώ τον Παπανικολάου τον γνώρισα μια μέρα σε ένα σπίτι κοινών φίλων, όπου για να σπάσει η αμηχανία ρωτάω «παίζει κάποιος μουσική;» και λέει «ναι φίλε εγώ παίζω». Έτσι βρήκαμε τον κιθαρίστα μας που είναι συντοπίτης σαλονικιός, ενωθήκαμε και ολοκληρώθηκε το σχήμα μας.

Δεν έχετε δώσει ακόμα όνομα στη μπάντα σας, γιατί;

Είμαστε ένα λαϊκό σχήμα. Θεωρούμε ότι, δεν υπάρχει λόγος να δώσουμε κάποιο όνομα σε αυτό που κάνουμε. Δεν μπορεί να εκφράσει αυτό που έχουμε, δεν μπορεί να εκφραστεί ούτε με ένα όνομα ούτε με έναν χαρακτηρισμό.

Έχετε αντιμετωπίσει δυσκολίες και ποιες είναι αυτές;

Προφανώς και έχουμε περάσει δυσκολίες. Αρχικά ήταν δύσκολο να γνωριστούμε «παικτικά» μεταξύ μας και να βρούμε κάποιο χώρο στον οποίο θα κάνουμε πρόβες, ώστε να ενωθούμε, γιατί κάποιοι από εμάς σπουδάζουν και έχουν διαφορετικά προγράμματα.

Πως σας αντιμετωπίζει ο κόσμος;

Το πως μας αντιμετωπίζει ο κόσμος είναι κάτι υποκειμενικό θα μπορούσα να πω, ρώτα τον κόσμο καλύτερα που έχει σχηματίσει μια καλύτερη άποψη από εμάς. Αυτό που θα σου λέγαμε εμείς είναι πως πάνω-κάτω μας αντιμετωπίζουν το ίδιο, έχουν αλλάξει οι κύκλοι μας και το μόνο που παίρνουμε από τον κόσμο είναι οι φιλοφρονήσεις. Στόχος μας είναι να προσφέρουμε διασκέδαση στον κόσμο και να περνάν καλά όσο και εμείς.

Οι γυναίκες σας φλερτάρουν;

Θεωρώ λογικό είναι να έχουμε κάποια ανταπόκριση γιατί είμαστε πάνω στη σκηνή αλλά γενικά πιστεύω πως κόβουν εισιτήρια ουρές, ουρές. (γέλια)

Ετοιμάζετε κάτι καινούργιο και τι ακριβώς είναι αυτό;

Κάθε φορά ετοιμάζουμε κάτι καινούργιο. Προσπαθούμε να ανανεώνεται το πρόγραμμα μας και να μην μένει στάσιμο, ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε μπροστά για να γίνουμε καλύτεροι σ’ αυτό που κάνουμε. Ετοιμάζουμε ένα τραγούδι σε στίχους του Μάριου Κωνσταντίνου και μουσική του Γιάννη Φιλοσίδη.

Πού μπορεί κάποιος να σας ακούσει;

Εμφανιζόμαστε στο Living Room και δίνουμε νόημα στις Τέταρτες. Το μαγαζί μας έδειξε άπλετη εμπιστοσύνη και πιστεύουμε πως το βγάλαμε ασπροπρόσωπο. Ελπίζουμε να συνεχίσουμε να έχουμε μια καλή συνεργασία.

Τέλος, έχετε κάποια σχέδια για το μέλλον;

Τα μελλοντικά μας σχεδία σαν μπάντα είναι να προσπαθήσουμε να εδραιώσουμε την εμπιστοσύνη του κόσμου προς εμάς. Στο κοντινό μέλλον τουλάχιστον είναι όσο περνάει καλά ο κόσμος να περνάμε και εμείς να διασκεδάζει για να διασκεδάζουμε και εμείς.

  • Κείμενο: Νάνσυ Κυδώνα